*فرایند مومیایی کردن اجساد در مصر باستان* 
باور عمیق مصریان باستان به زندگی پس از مرگ باعث شد بخش اعظمی از فرهنگ و آیینشان بر همین اساس شکل بگیرد .
مصریان اعتقاد داشتند انسان فقط بدن نیست بلکه بخشهای دیگری نیز دارد ( کا ، با ، آخ ) این بخش ها بعد از مرگ نیاز به مراقبت دارند شرط اساسی اینکه این قسمت ها دوباره به هم بپیوندند و مرده حیات دوباره داشته باشد این است که بدن سالم بماند از این رو مومیایی کردن بدن در فرایندی تدریجی ابداع شد . در ابتدا ( حدود3500ق م ) مصری ها مردگانشان در چاله های کم عمق حفر شده در شن قرار میداند و کالاهای ضروری را همراه آن دفن میکردند .اما به مرور آنها مومیایی کردن به شکل تجربی را آغاز کردند یعنی مردگان را یا در گلدان سفالی یا در پوست حیوانات و یا پیچیده در پارچه کتان درون خمره های درپوش دار می گذاشتند  و در نهایت در شن قرار میدادند و دفن میکردند پس از شکست در این آزمایشات اولیه مصریان تصمیم گرفتند اجساد را قبل از تدفین نگه دارند بدین ترتیب مراحل مختلفی برای رسیدن به یک مومیایی درست شکل گرفت . پس از درگذشت یک مصری ، جسد به کار گاه مومیایی کننده انتقال میافت ، مومیایی کنندگان  از کاهنان ارشد بودند که نقاب شغال میزدند نقاب شغال نمایانگر آنوبیس ایزد مومیایی با سر شغال بود .انواع مختلفی برای مومیایی کردن بسته به بضاعت مردم به وجود آمد اما در گرانترین شکل آن مرده در هیئت “ اوزیریس “ ایزد دنیای زیرین در می آمد.
از آنجا که مصریان عقیده داشتند مراحل تفکر و احساس در قلب اتفاق می افتد تمام احشا داخلی و مغز(مغز در مقابل قلب عضو غیر ضروری است) به غیر از قلب(که البته جایگاه روح را داشت) خارج و جدا  در نمک قلیای خشک میشد بعد از این فرایند مرده 35 تا 40 روز نگه داشته میشد و بعد از آن متوفی ابتدا شسته و سپس در انبوهی از پارچه کتان گاهاً تا چهل لایه و با ذکر ورد و طلسمهای مختلف و همچنین نوشتن این طلسمها در پارچه کتان  پیچانده میشد و این پیچاندن با آداب مختلف 30 روز به طول می انجامید( در کل انجام این پروسه حدود 70 روز زمان میبرد) . 
جالب است بدانید ستاره شاعران یمانی که مرتبط با اوزیریس است در دوره 70 روزه ناپدید میشود اوزیریس نیز قبل از آنکه دوباره زنده شود 70روز ناپدید میشود یعنی بطور نمادین متوفی هنگام مرگ تبدیل به اوزیریس میشود در طول مراحل مومیایی شدن 70 روز ناپدید میشود سپس دوباره در زندگی پس از مرگ متولد میشود .
هرچند مومیایی شدن از اجساد محافظت میکرد اما برای آنکه مطمئن شوند سفر متوفی در زندگی پس از مرگ با مانعی روبرو نخواهد شد دستورالعمل هایی رو تابوت یا روی پاپیروس یا رو دیواره های مقبره برای متوفی قرار میداند تا راه خود را در جهان پس از مرگ پیدا کند . اینچنین مصریان برای رسیدن به زندگی ابدی تمام تلاش خود را به کار میبستند.(به همت کارشناسی ارشدومحقق آرزوسادات موسوی)