**زندگی پس از مرگ در مصر باستان *
بیشتر اطلاعات از مصر باستان این برداشت را ایجاد میکند که مصری ها بسیار به مرگ فکر میکردند. در نزد مصریان زندگی پس از مرگ ، مکانی برای تولد دوباره متوفی و زندگی ابدی او بود از این رو بیشتر زمان و ثروتشان را برای حاضر کردن خود برای پایان زندگی زمینی صرف میکردند . 
مصری های باستان عقیده داشتند آماده سازی دقیق آنها را قادر می کند زندگی پس از مرگشان را موفقتر از زندگی قبل از آن بسازند . در واقع آنها باور داشتند که زندگی بعد از مرگ یک نسخه کامل از مصر است که با عنوان “ نیزار “شناخته میشود . نیزار معادل بهشت بود جایی که رنج و غم و بیماری وجودندارد جایی با مزارع بیشمار و آب فراوان.
همچنین نیزار بسیار متکی بر چرخه خورشیدی بود و برخی باور داشتند مرده در تاریکی بسیار کهن میخوابد تا ایزد خورشید سفر شبانه اش را در زندگی پس از مرگ آغاز کند .هر چند این دور نما اعتقاد عمیق به زندگی پر بار را القا میکرد اما تهیه  تدارک خوراک ،کالا و وسایل ضروری و مقبره هایی که استادانه درست شده بودند برای ادامه شادی در گذشتگان ضروری بود.
مرده پس از مرگ سفر روحی پر فراز و نشیبی را طی میکرد در این راه با موجودات خطرناک روبرو میشد و راه نجات از این شرایط دانستن نام خدایان ، دعاها و طلمسها بود . 
در مراحل جلوتر مرده در دادگاه  “ اوزیریس “ خدای زیرین باید شهادت میداد مرتکب گناهانی مثل دزدی ، قتل ناعادلانه، بی احترامی به خدایان ، دروغ ، خیانت و… نشده است و بعد از شهادت ، روح متوفی در برابر ایزد “ ماعت “ ایزد راستی و عدالت می ایستاد تا قلبش در ترازو قرار بگیرد اگر قلبش به سبکی پر عدالت بود وی زندگی جاودانه میافت و اگر نه توسط غولی خورده میشد و دیگر زندگی جاودانه نداشت.
بعد از دادگاه و تشریفاتی که داشت روح متوفی به زندگی شبیه زندگی دنیایی باز میگشت و در مزرعه خدایان مشغول بکار میشد اما اگر کار طاقت فرسا بود با استفاده از طلسم و جادویی که در قبرش وجود داشت خود را معاف میکرد. 
بطور کلی اعتقاد به زندگی پس از مرگ یعنی وجود قلمرویی پر از خدایان و موجودات فرا انسانی که شکل زندگیشان تفاوت چندانی با زندگی مادی مصریان نداشت.(به قلم کارشناسی ارشدومحقق آرزوسادات موسوی)